Projekt Kildare

Co to jest projekt Kildare? Strona “Projekt Kildare” to zapis procesu stworzenia dokładnej repliki harfy Fitzgeraldów z Kildare, znajdującej się w kolekcji Irlandzkiego Muzeum Narodowego w Dublinie. Strona opisuje moje motywacje i proces, od tego skąd wziął się pomysł na rekonstrukcję przez badania, pomysły, porażki i sukcesy. Jeśli chcesz mi w tym pomóc przekaż darowiznę.

Dlaczego właśnie ta harfa? To była miłość od pierwszego wejrzenia. Wielki jak na dawne harfy celtyckie instrument, o pięknych, falistych liniach, pełen tajemniczych postaci, z lwim lub wilczarzym pyskiem na końcu ramienia, a do tego z porządną ilością strun basowych. To jest instrument, na którym mogłabym grać barokową muzykę w odpowiednich aranżacjach. Pikanterii dodaje także fakt, że jak dotąd nikt nie zrobił wiernej kopii tego instrumentu, a przynajmniej mi o tym nie wiadomo.

Badania

Kopiowanie instrumentów z muzeów wymaga nie tylko badań, ale i decyzji. Nie dysponujemy narzędziami, które pozwoliłyby nam cofnąć się w czasie, lub nieinwazyjnie zbadać instrumenty, a zatem trzeba, na podstawie zebranych danych, zadecydować: czy chcemy zrobić idealne odwzorowanie stanu, w jakim instrument znajduje się obecnie, a może spróbować stworzyć instrument dokonując doinformowanych badaniami decyzji, by uzyskać efekt “nowego” instrumentu? Ja zdecydowałam, że chciałabym pójść tą drugą drogą, odwzorować harfę Kildare gdy była jeszcze nowa, gdy nie miała metalowych płyt i napraw, gdy jej kolory były jeszcze nieuszkodzone.

  • 2006

    Miłość od pierwszego wejrzenia

    Wraz z innymi studentkami i studentami szkoły harfy weszłam do magazynów Muzeum Narodowego w Dublinie i ujrzałam harfę Fitzgeraldów z Kildare po raz pierwszy

  • 2014

    Decyzja i rozmowy z Natalie

    Dopiero w 2014, kiedy na wycieczce w ramach szkoły harfy odwiedziłam muzea wraz z mym narzeczonym Łuaszem i pokazałam mu instrument zapadła decyzja, że tak, zrobimy to. Spróbujemy stworzyć wierną kopię harfy Kildare. Pierwszą zaangażowaną osobą była lutniczka Natalie Surina z Eiriu Harps.

  • 2017

    Skanowanie 3D

    W lecie tego roku podjęłam decyzję o sfinansowaniu skanu 3D harfy i w paździeniku, po uzyskaniu zgody muzeum, wraz z Natalie oraz Eleną Surgue z 3D Printing Ireland zrobiłyśmy pomiary, zdjęcia i skan 3D. Na użytym modelu można dokonywać pomiarów z dużą dokładnością, co pozwala na skopiowanie instrumentu bez konieczności wielokrotnych wizyt w muzeum i przede wszystkim bez ciągłego manipulowania cennym i delikatnym obiektem.

  • 2019

    Wizyta w archiwach NMI

    Wizyta w archiwach, gdzie z pomocą archiwistki Emer starałam się odnaleźć ślady “mojej” harfy na papierze.

  • 2019

    Nowy lutnik na pokładzie

    Ze względu na trudności logistyczne w porozumieniu z Natalie stwierdziłam, że czas wciągnąć na pokład nowego lutnika. W grudniu 2019 podpisalam umowę z Pedro Ferreirą z Rumor atelier de instrumentos musicais z Portugalii.

  • 2020

    Próby metaloplastyczne

    W 2020 miały miejsce rozmaite próby metaloplastyczne. Kontaktowałam się ze świetnymi lokalnymi rzemieślnikami i artystami by spróbować stworzyć kołki strunowe do mojej harfy w Polsce. Niestety, nie udało się uzyskać dokładności której potrzebowałam, a więc zadanie stworzenia elementów metalowych do harfy spadło z powrotem na Pedro i jego podwykonawców.