Nierealna

Zagubiona w swoim świecie
W nocy szepcę Twoje imię
Bladym świtem zapatrzona
W tę trwającą ciągle zimę
Bo jesteś nierealna
Jak ten księżyc co za mgłą
Jak sen co w mej pamięci
Jak Pegaz – kary koń

Kiedy myślę że Cię trzymam
Ułudą Twoja dłoń
Tyś nadal tak odległa
Jak legend Eire ton
Bo jesteś nierealna
Jak ten księżyc co za mgłą
Jak sen co w mej pamięci
Jak Pegaz – kary koń

Kiedy znowu się zanurzę
W Morfeę moja – sny
Powitasz pocałunkiem
Zabłysną szczęścia łzy
Bo we śnie tyś realna
Jak księżyca chłodny blask
A kary Pegaz w chmurach
Ku szczęściu niesie nas

W snach można znaleźć spełnienie marzeń i ukojenie tęsknoty.

Tekst i muzyka: Barbara Karlik CC-BY-SA.

Leave a Comment