Harfiarka

harfiarka, harfiarz – Osoba grająca na harfie folkowej.
harfistka, harfista – Osoba grająca na harfie orkiestrowej.

Harfiarka Barbarka KarlikNa harfie gram od 2001 roku, ucząc się z książek i na warsztatach od Ann Heymann, Siobhán Armstrong, Simona Chadwick, Javiera Sainz, Paula Dooley i Andrew Lawrence Kinga.

Zawsze chciałam grać na harfie.

Kiedy rozpoczęłam współpracę z zespołem muzyki celtyckiej Ould Land moje marzenia nabrały realniejszych kształtów. Kiedy, szukając wśród stron internetowych sklepów i rzemieślników, zobaczyłam harfy o metalowych strunach – przepadłam. Dźwięk takich strun zawsze bardziej mi odpowiadał w gitarze, postanowiłam zatem taki właśnie instrument nabyć. Dzięki pomocy Roberta Parry w 2001 roku kupiłam swą pierwszą harfę – Shirkę (Limerick Lap Harp z firmy Musicmakers Kits) i po złożeniu jej u poznańskiego lutnika Mirosława Barana zaczęłam uczyć się wydawać z niej dźwięki. Moim pierwszym przewodnikiem była książka Ann Heymann “Gaelic Harpers First tunes”. Po trzech latach samodzielnej pracy z książką udało mi się nawiązać kontakt z założycielką Historical Harp Society of Ireland – Siobhán Armstrong. Wyjazd do Irlandii dał mi całkowicie nowe możliwości, najpierw długiej lekcji u Siobhán, później juz uczestnictwa w letniej szkole harfy Scoil na gCláirseach w Kilkenny. Tam uczyłam się od Siobhán Armstrong, Ann Heymann, Javiera Sainz, Paula Dooley, Andrew Lawrence Kinga i wzbogaciłam moją biblioteczkę o “Coupled hands for harpers”. Wiadomości zdobyte w Kilkenny pozwoliły mi na wybór kolejnego instrumentu i w roku 2006 dzięki pomocy przyjaciół skontaktowałam się z Leszkiem Pelcem, który na podstawie tłumaczenia “Harps of Irland and highlands” R. B. Armstronga wykonał cláirseach odwzorowującą wymiary Harfy Królowej Marii wystawionej w muzeum w Edynburgu. Obecnie dysponuję także niewielkim, podróżnym instrumentem, wykonanym przez pracownię Wojciecha Wieconkowskiego.

Naukę śpiewu rozpoczęłam i nieprzerwanie kontynuuję od 2001 roku pod okiem Donaty Hoppel. Na lekcjach pracuję nad repertuarem klasycznym, zaś przy harfie stosuję formę pośrednią między emisja klasyczną a piosenkarską, jako że ballady irlandzkie są wymagające pod względem zasięgu głosu.

Obecnie dzielę swoje życie między Gdynię i Poznań, występuję w Polsce i za granicą.

Brałam udział w tworzeniu takich przedstawień teatralnych jak “Historia Świętego Patryka” (Teatr “U Przyjaciół”) oraz “Historia Irlandii muzyką i tańcem pisana” (Projekt Towarzystwa Polsko-Irlandzkiego w Poznaniu)

Prywatnie interesuję się tangiem argentyńskim, tribal fusion, muzyka, sokolnictwem, jazdą konno i grami RPG.

Zobacz co piszą o mnie w mediach

Wywiad udzielony Telewizji Kablowej Winogrady w marcu 2008 przy okazji występowania w spektaklu “Celtyckie Dusze”: